Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Η ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ

Κυκλοφόρησε το νέο μου βιβλίο "Η Άλλη Εκδοχή"
(μία διαφορετική ανάγνωση εικαστικών και άλλων ερεθισμάτων)
από τις εκδόσεις Καπόν.
Μπορείτε να το ζητήσετε στο Βιβλιοπωλείο της Ραχήλ, 
Πλουτάρχου 22, Κολωνάκι, τηλ. 210.7241442.

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Βράβευση από Ακαδημία Αθηνών

Την Παρασκευή 20 Δεκ. 2013 απενεμήθη στον Γιάννη Χ. Παπαϊωάννου το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, για την ποιητική συλλογή του "Πέρασμα", που θεωρήθηκε σαν η καλύτερη της τελευταίας τριετίας. (εκδόσεις Καπόν).






Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

παρουσίαση βιβλίων γιάννη παπαϊωάννου





Αγαπητέ αναγνώστη                                                                                       16 Ιουλίου 2012



1.  Δεν ξέρω ποιά ακριβώς μερμηγκίστικη και συμβολαιογραφική έφεση  με ωθεί να ευθυγραμμιστώ προς τη νοοτροπία του αντιπαθέστατου Ουμπέρτο Έκο, συντάσσοντας  (σαν εκείνον κι εγώ) λίστες με τα δικά μου καταλογάκια. Πιθανό να κατέχομαι από σωστική αντίληψη για τα προϊόντα του διανοητικού μου Σταχανοφισμού.
Το σίγουρο είναι πως δεν θεωρώ μέγα και σημαντικό το έργο μου, πλην  (εις τας δυσμάς του βίου μου), θεωρώ πως το αγάπησα και το υπηρέτησα με ευσυνειδησία.
Όπως, νεώτεροι συντάσσαμε τα βιογραφικά μας σημειώματα, διατυπώνω τώρα  και το θανατογραφικό μου αντίστοιχο, δίχως την απαραίτητη κοινοποίηση προς Άγιο Πέτρο.

2.  Αν θέλεις τη γνώμη μου, το συγγράφειν είναι αλαζονικό ορμέμφυτο, ένα  επικοινωνιακό ξόρκι στη λησμονιά που σίγουρα καραδοκεί για όλους μας. Περιέχει μεγάλες ποσότητες ανάγκης για αυτοεκτίμηση, καθώς και ψήγματα ελπίδας ότι κάτι μπορεί να μας καταστήσει ξεχωριστούς. Ακόμη κι αν ο Θεός μάς είχε προικίσει με ένα αδιαφιλονίκητο ταλέντο, αυτό δεν νομίζω πως θα άλλαζε κάτι για μάς σε υπαρξιακό επίπεδο. Σκέφτομαι ότι ο μυθικός και αξεπέραστος Eλύτης (που θα επιβιώνει πάντα στο θαυμασμό των ανθρώπων) δεν έχει καμία σχέση με τον τρωτό συγκεκριμένο άνθρωπο που πέθανε το 1996. 
Άλλο η πτητική ικανότητα ενός πνεύματος –κι άλλο το πεπερασμένο των αντοχών και των βιολογικών δυνατοτήτων του κάθε σαρκίου.            
 Ξόρκι λοιπόν τα γραφτά μας στην επίγνωση της εγγενούς μας θνητότητας.
 Όχι, δεν την κατείχα εγώ ξένε τη ζωή. Χρήστης και χρεώστης την επέστρεψα στο Χρόνο.

3. Θα μπορούσε κάποιος να παρατηρήσει πως, αν και αρχιτέκτων, δεν έγραψα ποτέ και πουθενά το παραμικρό περί Αρχιτεκτονικής. Η σπουδή αυτού του αντικειμένου υπήρξε ένα είδος ευτυχούς και γόνιμης αφετηρίας για να εμβαθύνω σε άλλα πεδία. Το μάθημα της Αρχιτεκτονικής το εισέπραξα σαν ερέθισμα για έλλογη και δομημένη οργάνωση της σκέψης μου, ενώ ταυτόχρονα κατάλαβα αρκετά για την ποιητική διάσταση του κατασκευάζειν. Δεν είναι πρωτότυπη η παρατήρηση για το πώς μετάλλαξε ο Le Corbusier στη Ronchamp την εμπειρία της Χοζοβιώτισας. Οι Μεσιτείες του Ορατού κάνουν απίστευτες καταβολάδες στα μυαλά και τις ψυχές των αγγελοκρουσμένων δημιουργών. Όπου και να μας βρίσκει το κακό, συνέλληνες, μνημονεύετε Δημήτρη Πικιώνη και Άρη Κωνσταντινίδη.

4.  Για την Ιστορία της Τέχνης και την Ποίηση σαν γραφή σημείων, δεν με φτάνει ένα προλογικό σημείωμα. Κατέθεσα, όσο καλύτερα μπόρεσα, αυτά που είχα να πώ – όπως   κι αυτά που διαισθανόμουν. Κάποιες άλλες στιγμές, ένιωσα το άρρητο των σιωπών να  υπερακοντίζει το βεληνεκές των εκφραστικών μου δυνατοτήτων. Αυτές τις στιγμές,   ίσως τις μόνες διατηρητέες, κατάφερα να τις κρατήσω έξω απ’ τις λίστες μου.













Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Δήλον Άδηλον





                                                    
                                                     Κρατείς στο χέρι
                                                     κρανίο. προσωπείο, ή κομμένο κεφάλι;
                                                     Ό,τι και να 'ναι,
                                                     εις Εαυτόν ατενίζεις.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Δείγμα γραφής




Tο πολυώνυμο τίποτα [2012] 




Ονόμασέ με χρυσό κλουβί
-μιας και πάντα εκεί επιλέγω
τη θαλπωρή της ψευδαίσθησης.
Kάλεσέ με αναγκαίο ψέμα
-αφού με τον τρόπο του προσεγγίζω τις αλήθειες μου.

Βρες όσα θέλεις ψευδώνυμα
για τις ευρεσιτεχνίες του πτυσσόμενου επεκτατισμού μου.

Λέγε με  ακόμη εναλλακτικά  Δούρειο Ίππο
καθώς μόνο συρόμενος επιχειρώ τις επελάσεις μου
κι  άσε για το τέλος ψιθυριστό το χαϊδευτικό μου τορπίλη  
-γιατί πάντα συντρίβομαι ανελέητα πάνω στο στόχο μου.     

Από τις εκδόσεις "Καπόν" κυκλοφόρησε η πρόσφατη συλλογή ποιημάτων του Γιάννη Χ. Παπαϊωάννου με τίτλο: "Πέρασμα"






















Το Πέρασμα αποτελεί την τρίτη ποιητική κατάθεση
του Γιάννη Χ. Παπαϊωάννου, με 96 ποιήματα
που αναπτύσσονται σε πέντε θεματολογικές ενότητες:

Στην πρώτη, με τίτλο "Τα ειπωμένα και τα ανείπωτα",
ο βασικός προβληματισμός κινείται στο ίδιο το ζητούμενο
της ποιητικής διατύπωσης, στην επιθυμητή ευστοχία
των λέξεων και τη συμπληρωματική τους σιωπή.

"Το αίνιγμα των εικόνων" αναφέρεται στους τρόπους
με τους οποίους διαβαίνουμε στην ενδοχώρα της όρασης,
από το φαινόμενον στο σημαίνον, από την επιφάνεια στο βάθος.
Ο καθρέφτης και η σκιά γίνονται πρόσφορα ερεθίσματα
για την επικοινωνία μας με το διαβατικό και το αφανές.

"Η πτήση και η πτώση" είναι μια κατάθεση για τη διαδρομή
του Έρωτα από την ηδονή στην οδύνη. Για την απληστία
που μας ληστεύει και την αναζήτηση της πληρότητας
που μας αφήνει άδειους.

"Η διαδικασία της απόσταξης" περιλαμβάνει δοκιμές
πάνω στην αναγκαιότητα της μέγιστης δυνατής πύκνωσης.

Τέλος, οι "αναφορές στο Χρόνο", περιδινίζονται γύρω
από τις παιγνιώδεις ιδιοτροπίες του τυχαίου, που μας αφήνουν
ανυπεράσπιστους μπροστά στην πλάνη της δικαίωσης,
αλλά και δυνητικά σοφούς, συμφιλιωμένους
με το ακαριαίον του προσωπικού μας Περάσματος.

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012